اتاق فکر هوور استراتژی سیاسی مقابله با ایران

۱۲ دسامبر در مقاله‌ای به قلم ساموئل تادروس از اندیشکده و اتاق فکر هوور به طرح \”استراتژی سیاسی مقابله با ج. ا.ایران

پرداخته شد. در این نوشته با بررسی حوادث چند ساله اخیر در منطقه با عنوان انقلاب‌های عربی به موضوع کنش‌ها و

واکنش‌های ایران در برخورد و یا همراهی با آن‌ها پرداخته است و این گونه عنوان نموده است که: رهبر ایران قیام‌های مصر و

تونس را \”جنبش آزادسازی اسلامی\” نامید و آنها را به عنوان \”بازتاب انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۹۷۹\” برشمرد. اما هنگامی

که اعتراضات به دمشق رسید ایران در بازی قدرت منطقه‌ای ظاهر شد و از آن به عنوان انقلاب و بیداری اسلامی یاد نکرد و آن را انحراف از انقلاب‌های پیشین با دسیسه امریکا و اسرائیل نام برد.

چنین محاسباتی بدون پایه و اساس نبود. بشار اسد در منطقه  تنها متحد منطقه‌ای ایران بود. هفت سال بعد ایران توانست پیروزی خود را نه تنها با

موفقیت در دفاع از خود، بلکه همچنین با موفقیت‌های جدید در سراسر منطقه به دست آورد. بشار اسد باقی می‌ماند واتحاد ایران با روسیه قوی‌تر از

همیشه شد. اردوغان رئیس جمهور ترکیه، مجبور شد با ایرانی‌ها به توافق برسد. در لبنان، سلطه حزب ا… بر کشور کامل گشت و علاوه بر این، ظهور

داعش برای ایران فرصتی در راستای تقویت بغداد و ایجاد شبه نظامیان وفادار به آن شد. در یمن، علیرغم اختلافات تاریخی دینی، ایران توانست از

شکایات زایدی برای تضعیف امنیت عربستان استفاده کند؛ و مناقشه خلیج تنها اتحاد ایران و قطر را تقویت کرده است.

با این حال، مهم‌ترین بخش مربوط به توافق هسته‌ای است. توافق هسته‌ای تنها به تقویت موقعیت ایران در منطقه منجر شده

است. با کنار گذاشتن مسائل علمی و انطباق و حتی پذیرفتن ادعاهای دولت اوباما در مورد توافق برای متوقف ساختن ایران از

دستیابی به سلاح هسته‌ای، ایران امروز در موقعیتی قرار دارد که حتی به یک کلاهک هسته‌ای نیاز ندارد

 از زمان تأسیس جمهوری اسلامی سه هدف کلیدی را دنبال می کرد؛ حفظ نظام، پذیرش توسط جامعه بین‌المللی و گسترش

انقلاب. با طراحی یا غفلت دولت اوباما این سه هدف تضمین شدو حال وقتی که همه این سه هدف تامین می‌شود، چه کسی نیاز به یک سلاح هسته‌ای دارد؟

اما دولت ترامپ، نارضایتی خود را از سیاست‌های پیشین امریکا در مورد توافق هسته‌ای و استقبال اوباما از تعادل قدرت سنی و

شیعه در منطقه نشان داده است. دونالد ترامپ روابط با متحدان سنتی آمریکا در منطقه،همچون اسرائیل و عربستان سعودی را

تقویت کرده است. از تلاش‌های جنگ سعودی در یمن حمایت کرده؛ و به طور کلی منجر به برگشتن نفوذ منطقه‌ای ایران به یک

هدف اساسی شده است. با این وجود، دولت تا کنون یک استراتژی کلی و یک طرح بازی برای دستیابی به این استراتژی را

نداشته است. فروش سلاح‌های بیشتر به قدرت‌های سنی و راه‌اندازی چندین موشک برعلیه اسد، اگر با یک استراتژی سیاسی همراه نباشند، ضعیف خواهد بود.

برای رها کردن طرح‌های هژمونیک ایران در خاورمیانه، ایالات متحده نیاز به توسعه یک استراتژی چندجانبه و یک زمین بازی دارد

که با استفاده از منابع انرژی ایران، به نقاط ضعف آن پرداخته و قدرت رقبا را حفظ کند……

بعنوان یک مدرس و مشاور تخصصی کسب و کار برخی مقالات بسیار تامل برانگیز است این مقاله کاری است از دوست خوبم که

در روزنامه آسیا امروز به چاپ رسید که کل این مقاله را برایتان نقل میکنم برای استاد رجبی ابهری آرزوی موفقیت و پیروزی

مسئلت مینمایم.