فصل اول

تعریف بازی

بازی جنبه های وسیعی را در بر می­گیرد. از این رو، از بازی تعریفهای زیادی داده شده استرا در بر می­گیرد. از این رو، از بازی تعریفهای

زیادی داده شده است. در هر تعریف با برجسته نمودن جنبه ای از بازی، دیدگاه خاصی عرضه شده است. در فرهنگ بزرگ وبستر،

بازی به صورتهای زیر تعریف شده است: الف) حرکت، جنبش وفعالیت به مثابه حرکت عضلات  ب) آزادی یا محدودیتی برای حرکت یا

جنبش ج) فعالیت یا تمرین برای سرگرمی، تفریح یا ورزش عوامل متعددی در بازی تأثیر می­گذارد. عواملی نظیر جنس، هوش ،سن

،محیط . تأثیر جنس جنسیت یکی از عوامل مؤثر در بازی است .

بازی دختر ها با پسرها تفاوت دترد. پسرها بیشتر از بازیهایی لذت می برند که دشوار است ونیاز به فعالیت جسمانی دارد و دخترها

اغلب بازیهای آرام وظریف را ترجیح می دهند .شدت خشونت و فعالیت بازی های پسرها بیشتر است. تا قبل از ۸ سالگی، معمولأ

کودکان اهمیت چندانی به جنس همبازی خود نمی دهند اما در سن ۸تا ۱۰سالگی اختلاف بازی بین دو جنس کاملاَ آشکار میگردد و

کودکان اکثر اوقات ترجیح می دهند با همجنس خود بازی کنند.به عقیده روانشناسان فرانسوی، بازی در نزد پسران بیشتر وسیله ای

برای اثبات خود در برابر دیگران و برای دختران وسیله ای برای بودن با دیگران است. دختران بیشتر از پسران به قواعد واصول بازی

وهمچنین به رعایت نظم بازی اهمیت می دهند.

تأثیر هوش   هوش در نحوه بازی و نوع آن ، انتخاب اسبال بازی و استفاده از آن تأثیر گذار است . کودکان تیز هوش سعی میکنند

وسایلی انتخاب کنند که بتوانند با انها ابتکار و نوع اوری کنند وقوای ذهنی خود را به کار گیرند. کودکان باهوش تر مدت زمان کمتری

را به یک بازی اختصاص می دهند چون خواهان تنوع هستند. کودکان تیز هوش به تواناییهای بیشتر وکودکان کم هوش به دلیل

توانایی های کم در گروه پذیرفته نمیشوند و به بازی های انفرادی رو میآورند.

تأثیر سن کودک در هر سنی بازی خاصی را میپسندد. نوزادان بیشتر بازی با دست وپا ی خود را دوست دارند. در مرحله اول کودکی

(تولد تا ۳سالگی )بازیهای کودکان بیشتر انفرادی و با هدف شناسایی اندامها و اشیا و چگونگی کاربرد آنها صورت میگیرد.در مرحله

دودم کودکی (۷-۳ سالگی)کودکان علاوه بر بازی های فردی به بازی های گروهی رو می اورند. وبه نظر پیاژه بازی کودکان در این

سن انواع بازی های موازی است .کودکان در دوران نوجوانی دیگر علاقه به بازی های انفرادی ندارند وبیشتر فعالیت های او در گروه

است .

با افزایش سن و کاسته شدن اوقات فراغت ،فعالیت هایی انتخاب می شوند که لذت بیشتری را برای کودک فراهم سازد هرچه سن

بیشتر می شود انتخاب دقیقتر میشود. تأثیر محیط کودکان در سراسر دنیا بازی میکنند و محیط بر آن تأثیر گذار است. مطالعات نشان

می دهد کودکان ژاپنی بیشتر به فعالیت های غیر گروهی و کودکان آمریکایی بیشتر فعالیت های جمعی و گروهی علاقه مند

هستند.

فرهنگ هر جامعه بر بازی ان جامعه اثر میگزارد. نه تنها بازی های دو کشور حتی بازی های دو محله هم باهم متفاوت است . بازی

کودکان از ارزشهای متعددی برخوردار است. بازی به افزایش قدرت بدنی و پرورش عضلات کمک میکند .همکاری وتشریک مساعی با

دیگران را به کودکان می اموزد وجنبه اجتماعی شخصیت کودک را رشد می دهد .

از بازی میتوان همچون وسیله ای برای پرورش اخلاق و اموزش ارزشهای مطلوب اجتماعی سود جست.ارزش آموزشی وتربیتی و

همچون ارزش درمانی بازی نیز ارزشهایی مهم اند. میان بازی و کار تفاوت وجدو دارد اما نمی توان فعالیتی را نام برد که مطلق بازی

یا کار باشد.          

مازیار میر